Lekarz Rodzinny
VESALIUS-CV na NLA 2026: Ewolokumab redukuje MACE w prewencji pierwotnej – dane, które zmieniają próg decyzji terapeutycznej
Wyniki badania VESALIUS-CV (TIMI 66), zaprezentowane na kongresie National Lipid Association w czerwcu 2026 roku, po raz pierwszy wykazują istotną klinicznie redukcję incydentów sercowo-naczyniowych po dodaniu ewolokumab do statyn u pacjentów wysokiego ryzyka bez przebytego zawału ani udaru. Badanie przeprowadzone na ponad 12 tysiącach chorych otwiera dyskusję o rozszerzeniu wskazań do inhibitorów PCSK9 poza prewencję wtórną.
VESALIUS-CV: Ewolokumab redukuje ryzyko zawału o 35% w prewencji pierwotnej u diabetyków — przełom w podejściu do ryzyka CV
Prespecyfikowana analiza podgrupy z badania VESALIUS-CV wykazała, że ewolokumab podawany chorym na cukrzycę typu 2 z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, którzy nigdy nie przebyli zawału ani udaru, obniża ryzyko zawału serca o 35% i redukuje 3-P MACE o 29%. Wyniki, zaprezentowane na ADA 2026 i jednocześnie opublikowane w Diabetes Care, stawiają pod znakiem zapytania paradygmat rezerwowania inhibitorów PCSK9 wyłącznie dla prewencji wtórnej.
CagriSema w cukrzycy typu 2: wyniki programu REIMAGINE zmieniają układ sił w terapii skojarzonej
Kombinacja caglirytydu i semaglutyd (CagriSema) wykazała znamienną statystycznie wyższość nad monoterapią semaglutyd 2,4 mg w redukcji HbA₁c i masy ciała we wszystkich trzech badaniach fazy 3 programu REIMAGINE, zaprezentowanych na 86. Sesjach Naukowych ADA w Nowym Orleanie. Lek pozostaje badawczy, jednak dane z największego ramienia (n=2713) wskazują na prawdziwy przełom w farmakoterapii T2D.
Elecoglipron w fazie 2b: doustny agonista GLP-1 osiąga HbA1c ≤7% u niemal 90% chorych na cukrzycę typu 2
Badanie SOLSTICE zaprezentowane na kongresie ADA 2026 i opublikowane w The Lancet wykazało, że doustny, małocząsteczkowy agonista receptora GLP-1 – elecoglipron – pozwolił aż 89,6% uczestników osiągnąć docelowy poziom HbA1c ≤7% w ciągu 26 tygodni, wobec 24,9% w grupie placebo. Równolegle opublikowana w The BMJ metaanaliza 69 badań kwestionuje sens rutynowej suplementacji wapniem i witaminą D u starszych dorosłych.